Rynek nieruchomości jest ogółem warunków, według których odbywa się obrót nieruchomościami. Na rynku nieruchomości dochodzi, zatem do zawierania umów kupna i sprzedaży, czy też najmu i wynajmu. N
ależy wspomnieć, że rynek nieruchomości nie jest rynkiem formalnym. Nie posiada on, bowiem ani siedziby, ani statusu. Mimo tego, pełni znaczące funkcje nie tylko gospodarcze, lecz także społeczne, a mianowicie funkcję wymiany, korygowania i informacyjną. Do najważniejszych osób działających na rynku nieruchomości są inwestorzy, przedsiębiorcy zarówno małych, jak i dużych przedsiębiorstw, maklerzy, obsługa techniczna rynku, a także kredytodawcy. Kredytodawca jak sama nazwa wskazuje udziela kredytów. Na polskim rynku nieruchomości kredytodawcami są tylko i wyłącznie banki. Nikt inny, bowiem nie posiada prawa dawania kredytów. Inną istotną osobą na rynku nieruchomości jest przedsiębiorca. Według definicji prawnej jest on podmiotem prawa, który zajmuje się prowadzeniem działalność gospodarczą we własnym imieniu. Oprócz wymienionych powyżej osób, na rynku nieruchomości działa wiele innych podmiotów gospodarczych. Rynek ten nadal się rozwija. Szkoda tylko, że wraz z jego rozwojem rosną ceny nieruchomości.
Charakterystyczne dla naszego cywilnego prawa użytkowanie wieczyste jest prawem podmiotowym. Dotyczy ono nieruchomości gruntowych.
Użytkowanie wieczyste polega na tym, że nieruchomość gruntowa, która jest własnością Skarbu Państwa, bądź jednostki terytorialnej (powiatu, gminy lub województwa), nadana zostaje w użytkowanie na okres od czterdziestu do dziewięćdziesięciu dziewięciu lat. Prawo to powstało w 1961 r., a dokładniej 14 lipca. Istnieje pewne podobieństwo między użytkowaniem wieczystym, pochodzącej z rzymskiego prawa dzierżawy wieczystej oraz własności podzielonej, która wywodzi się z prawa feudalnego. Oddający w użytkowanie nadal jest właścicielem gruntu. Pobiera też coroczną opłatę od użytkownika. Ten z kolei posiada prawo korzystania z gruntu. Jeśli z gruntem są związane budynki, to użytkownik również ma do nich prawo własności. Może domagać się przedłużenia użytkowania, a właściciel ma prawo odmówić tylko w przypadku, gdy ma to niekorzystny wpływ na interes społeczny o dużym znaczeniu. Jeśli użytkownik wykorzystuje grunt w sposób nieokreślony w umowie, użytkowanie wieczyste zostaje rozwiązane.
Hipoteka zabezpiecza wierzytelność. To właśnie na jej mocy wierzyciel hipoteczny ma prawo domagać się zaspokojenia z nieruchomości przez dłużnika hipotecznego. Zabezpiecza jednak tylko pieniężne wartości i musi być wyrażona w pieniądzach. Poza tym, jeśli pożyczka, czy też kredyt, jest wierzytelnością zabezpieczaną, nosi miano pożyczki hipotecznej lub kredytu hipotecznego. Wpis do księgi wieczystej posiada charakter konstytutywny, co oznacza, że wraz z nim powstaje hipoteka. Istnieje hipoteka przymusowa, która powstaje bez woli dłużnika hipotecznego i umowna. Szczególną postacią hipoteki jest hipoteka łączona.
Obciąża ona kilka nieruchomości, a wierzyciel może domagać się zaspokojenia z dowolnej nieruchomości spośród obciążonych. Hipoteka kaucyjna zaś zabezpiecza wierzytelności o nieokreślonej wartości, które istnieją, a także które mogą zaistnieć w przyszłości. Hipoteka odwrócona jest umową, bądź transakcją, która zawierana jest między osobą prawną, zazwyczaj instytucją finansową, a osobą fizyczną. Dzięki niej można uwolnić zamrożony w nieruchomości kapitał. Hipoteka wygasa, gdy dłużnik hipoteczny złoży daną kwotę do depozytu sądowego i zrzeka się prawa do odebrania jej. Wtedy należy też złożyć wniosek o wykreślenie jej z księgi wieczystej. Zdarza się, że hipoteka zostaje przez pomyłkę wykreślona z księgi bez podstawy prawnej. Wtedy traci ona ważność dopiero po upływie dziesięciu lat.