Charakterystyczne dla naszego cywilnego prawa użytkowanie wieczyste jest prawem podmiotowym. Dotyczy ono nieruchomości gruntowych.
Użytkowanie wieczyste polega na tym, że nieruchomość gruntowa, która jest własnością Skarbu Państwa, bądź jednostki terytorialnej (powiatu, gminy lub województwa), nadana zostaje w użytkowanie na okres od czterdziestu do dziewięćdziesięciu dziewięciu lat. Prawo to powstało w 1961 r., a dokładniej 14 lipca. Istnieje pewne podobieństwo między użytkowaniem wieczystym, pochodzącej z rzymskiego prawa dzierżawy wieczystej oraz własności podzielonej, która wywodzi się z prawa feudalnego. Oddający w użytkowanie nadal jest właścicielem gruntu. Pobiera też coroczną opłatę od użytkownika. Ten z kolei posiada prawo korzystania z gruntu. Jeśli z gruntem są związane budynki, to użytkownik również ma do nich prawo własności. Może domagać się przedłużenia użytkowania, a właściciel ma prawo odmówić tylko w przypadku, gdy ma to niekorzystny wpływ na interes społeczny o dużym znaczeniu. Jeśli użytkownik wykorzystuje grunt w sposób nieokreślony w umowie, użytkowanie wieczyste zostaje rozwiązane.
Tags: budynek, dłużnik hipoteczny, kataster, podatki, pośrednik